Masz pytanie? Skontaktuj sie z nami.



×

BAZYLIKA MATKI BOSKIEJ GROMNICZNEJ W CANDELARII

  • -

BAZYLIKA MATKI BOSKIEJ GROMNICZNEJ W CANDELARII

Zabytek historyczny położony w miejscowości La Candelaria.

Pod koniec XIV w., a zatem około sto lat przed podbiciem Teneryfy, na wybrzeżu doliny Güímar pojawiła się drewniana rzeźba gotycka Matki Boskiej Gromnicznej, wizerunek, który Guanczowie czcili nadawszy mu imię Chaxiraxi. Od roku 1526, rzeźba została umieszczona w sanktuarium, które zbudowane zostało na rozkaz drugiego gubernatora Pedro Fernandeza de Lugo (Pedro Fernández de Lugo). Ten pierwszy wizerunek Matki Boskiej Gromnicznej zaginął w wyniku powodzi w roku 1826, a obecna rzeźba jest dziełem mieszkańca Teneryfy, Fernando Esteveza (Fernando Estévez), który wykonał ją w 1827 roku.

Bazylika to dzieło architekta Enrique Marrero Regalado i wzniesiona została w 1959 r. dzięki inicjatywie biskupa Teneryfy Domingo Pereza Caceresa (Domingo Pérez Cáceres), pochodzącego z Güímar. Zbudowana w stylu tradycyjnym, jej konstrukcja opiera się na trzech nawach, ze sklepieniem imitującym styl mudéjar i kopułą o wysokości 25 metrów, ukoronowaną krzyżem. Góruje nad nią 45-metrowa wieża, ozdobiona kanaryjskim balkonem.
W głównej kaplicy umieszczony jest wizerunek Matki Boskiej Gromnicznej (Virgen de la Candelaria), ustanowionej w 1599 roku przez Papieża Klemensa VIII patronką archipelagu kanaryjskiego, który to tytuł potwierdzony został w 1867 roku przez Piusa IX. W jej wnętrzu znajdują się malowidła ścienne autorstwa Jose Aguiara (José Aguíar) i dzieła malarza Martina Gonzaleza (Martín Gozález). Pozostałe dzieła to: „Chrystus Pojednania” (Cristo de la Reconciliación); barokowa monstrancja wykonana na Wyspach Kanaryjskich w XVIII wieku oraz chrzcielnica o dużej wartości historycznej, pochodząca z XVI wieku.

Chociaż święto liturgiczne Matki Boskiej Gromnicznej ma miejsce 2 lutego, to 15 sierpnia obchodzimy jej ukazanie się. Wtedy to przybywają pielgrzymi z całej wyspy. Tuż przy bazylice znajduje się Źródło Pielgrzymów. Obok niego zaś wznosi się klasztor dominikanów zbudowany w 1803 roku, po tym, jak pierwotny klasztor spłonął w pożarze. Klasztor zarządzany jest przez dominikanów, którzy od 1530 roku są kapelanami w Candelarii.
Za klasztorem znajduje się Jaskinia Achbinico lub św. Blasa, w której Guanczowie ustawili znalezioną figurkę Matki Boskiej. Obok Placu Patronki Wysp Kanaryjskich (Plaza de la Patrona de Canarias) wznosi się dziewięć olbrzymich rzeźb w brązie, władców Guanczów – wykonanych przez rzeźbiarza z Teneryfy Jose Abada (José Abad).

Godziny zwiedzania:
Dni powszednie: od 7.30 do 13.00 oraz od 15.00 do 19.30;
Soboty, niedziele i święta: od 7.30 do 19.30.

Godziny mszy:
Niedziele i święta kościelne: 8.00 – 10.00 – 12.00 i 18.00
Dni powszednie i święta laickie: 8.00 (msza zakonna) – 18.00

Adres:
Plaza Patrona de Canarias 38530 Candelaria


  • -

PLAŻE NA TENRYFIE

Do najpopularniejszych atrakcji Teneryfy należą jej plaże. Zapewniają one kąpiel słoneczną, jak i morską. Należy pamiętać, że ładniejsza pogoda (czyli mało pochmurnych dni) utrzymuje się w południowej części wyspy. Dlatego jeśli planujecie jechać na Teneryfę z myślą o leniuchowaniu na plaży, to warto wybrać plaże z tego regionu. Warto też pamiętać o tym, że Słońce na Teneryfie grzeje znacznie mocniej niż w Polsce, przez co dużo łatwiej się opalić, ale też łatwiej się spalić. Z tego powodu należy zawsze przed opalaniem posmarować się kremem z filtrem. Mimo mocnego Słońca temperatury na Teneryfie rzadko przekraczają 30 stopni. Dzięki temu opalanie się jest tam dużo przyjemniejsze, niż w Polsce.

Miłośnicy kąpieli też będą zadowoleni. Temperatura wody dochodzi do dwudziestu kilku stopni C.

Na Teneryfie występują zarówno plaże piaszczyste, jak i skalne. W przypadku tych drugich zejście do wody często odbywa się po drabinkach. Ze względu na wulkaniczny charakter wyspy, piasek na plażach ma kolor szary. Jednak na kilka plaż został sprowadzony złocisty piasek z Sahary.

Plaże na Teneryfie:


  • -

KARNAWAŁ NA TENERYFIE

Karnawał na Teneryfie to największa kanaryjska fiesta. Pod względem rozmachu, zaangażowanych środków i liczby uczestników przewyższa go jedynie karnawał w Rio de Janeiro. Muzyka rozbrzmiewa ze wszystkich stron, barwny, pełen przebierańców tłum przetacza się ulicami miasta w niekończącym się, roztańczonym korowodzie. Dużo luzu, śmiechu, zabawy i tańca z małą nutką erotyzmu. Tematem przewodnim zeszłorocznego karnawału było “Bollywood” w tym roku motywem inspiracji do kreacji karnawałowych są “Bajki animowane – Kreskówki” Obecnie Karnawał w Santa Cruz na Teneryfie aspiruje do wpisania go przez UNESCO na listę Dziedzictwa Ludzkości.

Trwa przez kilka tygodni.

Zobacz film z karnawału na Teneryfie:


  • -

TENERYFA WYSPA ZAGADEK

Teneryfa to nie tylko zatłoczone plaże i hotele -molochy, komercyjna turystyka i tania rozrywka.

Wyspa ta to miejsce, gdzie stykają się trzy kontynenty:
– z najwyższego szczytu Hiszpanii – El Pico del Teide być może dojrzysz Afrykę, chyba że wieje akurat gorąca kalima niosąc chmury saharyjskiego pyłu
– w mglistych lasach masywu Anaga znajdziesz rośliny znane także tylko w Amazonii, albo nigdzie indziej nie są znane i spotykane.

1aa5b1f493f5b16

– Atlantyk, to dla miejscowych “el charco” – kałuża – przekonasz się jak blisko tutejszej kuchni, architekturze, kulturze do Ameryki Łacińskiej,
– La Laguna – miasto wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, ukaże Ci wizję świata idealnego europejskich kolonizatorów.
– Każdą wyspę zawsze warto zobaczyć także od strony oceanu, tak też zrobimy opływając najciekawsze miejsca w towarzystwie delfinów
Teneryfa to również wyspa zagadek:
Kim właściwie byli Guanczowie – niebieskoocy blondyni nieznający żeglugi, z którymi hiszpańscy kolonizatorzy wojowali przez niemal sto lat?
Czy naprawdę posługiwali się językiem gwizdowym?
Kto zbudował piramidy w Güímar i co na ten temat sądził Thor Heyerdahl?
Jaki wielki sekret ukrywali na Teneryfie Fenicjanie?

Teneryfa to również dzikie plaże i zagubione wąwozy, doskonałe miejscowe wina i sery, a dla odważnych – kaszanka na słodko z migdałami i cynamonem!


  • -

PARK MINIATUR PUEBLO CHICO

Projekt Pueblochico narodził się w 1998 roku, zainspirowany Madurodam’em, miniaturowym miasteczkiem, które powstało w Hadze, Holandia ponad 50 lat temu. Pewnego dnia jeden przedsiębiorca z Teneryfy, wpadł na pomysł, aby stworzyć miniaturowe miasto na Teneryfie i nikt nie powstrzymał tego pomysłu, więc “Pueblo Chico” stoi po dzień dzisiejszy u podnurzy doliny La Orotavy.e9fc07db0afe5cc

Madurodam i Pueblochico podpisały umowę o współpracy, i zgodnie z umową holendrzy udostępnili kanaryjczyką swoje “know-how” lokalnym specjalistom projektu, aby mogli wykonać go na Teneryfie. Na dzień dzisiejszy Pueblochico i Madurodam są współpracownikami i założycielami MSPM (Międzynarodowe Stowarzyszenie Parków Miniatur), należące do innych 30 parków na całym świecie.
Park ten oraz budowa makiet powstawała ponad trzy lata i otwarcie drzwi nastąpiło w dniu 11 lipca 2001 roku. Głównym wyzwaniem, którym podjął się ten projekt było zbudowanie wszystkich modeli. Wykonane zostały one z najwyższej jakości materiałów przez profesjonalnych artystów z Teneryfy. Możemy zobaczyć tam “małą” Teide, La Lagune czy Bazylike z Candelarii.


  • -

KOMPLEKS BASENOWY LAGO MARTIANEZ

Jezioro Martiánez to kompleks basenowo-rozrywkowy w mieście Puerto de la Cruz.

Powierzchnia kompleksu to 100.000 metrów kwadratowych, która składa się z głównego sztucznego jeziora i kilku dołączonych basenów, ogrodów, tarasów, restauracji, itp. Większa część budowli powstała z kamienia wulkanicznego. Został on zaprojektowany przez architekta Césara Manrique. Jest on jedyny w swoim rodzaju, poprzez unikalne konstrukcje i ceiekawe wizje owego projektanta, który odcisnął swój ślad w architekturze wszystkich wysp kanaryjskich.

e12c048c8c04f11

Oprócz prac architektonicznych tego miejsca, możemy zobaczyć również serię rzeźb artysty z Lanzarote. Lago Martianez, lokalnie zwane jeziorem, zostało zbudowane na terenie plaży i naturalnych basenów. Było/jest one pierwszym kąpieliskiem na wyspie, dla turystów odwiedzających Teneryfe pod końec XIX i na początku XX wieku.